Centrum-G

Elk jaar zijn er familieleden, voorgangers of kerkeraadsleden, die bellen met vragen rondom gemengde relaties. Met gemengde relaties bedoelen we huwelijksrelaties tussen een christen en een moslim, meestal een christenvrouw en een moslimman. Zo’n relatie gaat verder dan een huwelijk tussen twee partners van verschillende culturen en volken.

Over het huwelijk tussen mensen van verschillende volken en culturen spreekt het Nieuwe Testament zich niet negatief uit. De jonge christengemeenten die we in het boek Handelingen tegenkomen, kenmerkten zich juist doordat de oude scheidslijnen tussen volken doorbroken werden. Dat wil niet zeggen dat een relatie tussen twee mensen uit verschillende culturen makkelijk is. Verwachtingen bij de partners en hun wederzijdse families zijn meestal sterk verschillend. In een huwelijk kom je dicht bij elkaar en zul je ontdekken hoe verschillend ieder vanuit eigen cultuur naar het leven kijkt. Juist dan is het belangrijk dat er een basis is die je desondanks verbindt: dat je beiden ook verbonden bent met Jezus. Dat ontbreekt wanneer de ander Jezus niet aanvaardt als Redder en Heer. Het Nieuwe Testament ontraadt zo’n ‘gemengd’ interreligieus huwelijk (1 Korinthe 7:39 / 2 Korinthe 6:14 / Efeze 5:15 – 6:4). Wanneer de intimiteit van het huwelijk niet samengaat met de intimiteit van de geloofsverbondenheid, komt één van beide onder druk te staan. De islam wijst de kern van de belijdenis van het Nieuwe Testament over Jezus namelijk af.

In de moslimgemeenschap wordt het huwelijk van een moslimman met een christenvrouw toegestaan en soms aangemoedigd als manier om de islam te verbreiden. Het omgekeerde is niet toegestaan. De verwachting is echter dat de vrouw de man volgt en vroeg of laat moslim wordt.
Zodra er een kind geboren wordt, neemt meestal de druk van de moslimfamilie op de man toe om zich duidelijker als moslim te profileren, het kind vooral islamitisch op te voeden en de vrouw ook in de richting van de islam te laten bewegen.
In veel oosterse culturen heeft de familie een grote invloed op een huwelijk. Westerse vrouwen realiseren zich vaak niet dat ze behalve met een man, ook ‘trouwen’ met een uitgebreide familie die van alles over hun leven te zeggen krijgt. Vaak onderschat de moslimman ook zelf hoe groot deze druk is. Na zijn ‘wilde jaren’ waarin hij wat ruimte gekregen heeft, wordt het met het ouder worden steeds moeilijker om buiten het spoor van de traditie van de familie te gaan.
Veel moslims hebben een dubbele nationaliteit. In de meeste landen waar de moslimmigranten vandaan komen, heerst er echter ander familierecht. Dat heeft bijvoorbeeld consequenties voor de zeggenschap over de kinderen zodra je de grens passeert.

Er zijn zeker voorbeelden van moslims die via een relatie met een christen tot levend geloof in Jezus kwamen en daarin volhardden. Vaak slaagden zij er ook beter in dan anderen om een volwaardige plaats te vinden in een plaatselijke christelijke gemeente omdat hun partner daarbij hielp. Er zijn ook moslimfamilies die elkaar ruimte geven om de islam te verlaten. Toch kan er voor degene die op deze manier tot geloof is gekomen druk ontstaan. Van buiten omdat zowel de moslimgemeenschap als de christelijke gemeenschap wellicht zijn bekering niet helemaal serieus neemt en van binnen omdat hij in moeilijke momenten ook zelf sneller kan gaan twijfelen aan de oprechtheid van zijn keuze.

In het boekje Nabijheid en distantie wordt uitgebreid ingegaan op het onderwerp Gemengde relaties. Het bevat ook casussen en gespreksvragen die betrokkenen, familie of leidinggevenden in gemeenten kunnen helpen bij de bezinning op hun verantwoordelijkheid.
Te bestellen via de website van E&M – www.evangelie-moslims.nl

Cees Rentier – directeur Evangelie & Moslims
terug